Veelgestelde vragen over mijn diensten
De stap zetten naar een psycholoog roept vaak vragen op. Dat is helemaal begrijpelijk. Hieronder vind je antwoorden op vragen die regelmatig terugkomen. Hopelijk geven ze je wat meer duidelijkheid en rust.
Blijf je toch nog met een vraag zitten? Aarzel dan niet om contact op te nemen. Samen bekijken we graag wat jij of je kind nodig heeft en of de praktijk een goede plek kan zijn om ondersteuning te vinden.
FAQ
Wanneer zoek ik best hulp? En is dit iets voor een psycholoog?
Wanneer je merkt dat jij of je kind ergens mee zit, klein of groot, mag je mij contacteren. Of het nu gaat om iets heel erg zichtbaar of eerder om een gevoel dat je niet goed kan plaatsen, twijfels of gedrag dat je even doet fronsen, je bent welkom, gewoon zoals het nu voor jou voelt. Ik ben er om te luisteren, oprecht en zonder oordeel, gewoon als mens.
Hoe verloopt een eerste gesprek?
Een eerste gesprek is gewoon kennismaken. Jij vertelt een beetje over wie je bent en wat je hier brengt. Ik vertel ook iets over mezelf. Zo kan jij voelen of dit een plek kan zijn waar je graag komt.
Hoe lang duurt een traject eigenlijk?
Dat hangt af van jouw hulpvraag en van hoe we samen beslissen om ermee aan de slag te gaan. We kijken wat jij nodig hebt en wat voor jou haalbaar is. Het aantal sessies en hoe vaak je komt, dat stemmen we samen af, zodat het echt iets voor jou betekent.
Kan ik ook bij jou terecht als ouder?
Ja, zeker.
Je bent welkom met alles wat te maken heeft met opvoeding of lastige situaties thuis, maar ook met wat er in jou leeft. Soms gaat het over rustig kunnen blijven, soms over schuldgevoelens, soms over dingen van jezelf die meespelen. We kijken samen wat jij nodig hebt.
Word ik als ouder betrokken bij de begeleiding van mijn kind?
Wat je kind met mij deelt, valt onder beroepsgeheim.
Tegelijk vind ik het belangrijk om jou als ouder mee te nemen waar dat helpend is. Soms geef ik tools of handvatten mee voor thuis, soms kijken we samen naar wat voor jou werkt in moeilijke momenten. Jij wordt dus zeker betrokken, terwijl je kind hier ook een eigen veilig plekje heeft.
Tot welke mate van verstandelijke beperking kan ik bij jou terecht?
Daar heb ik niet direct een vast antwoord op. Wat vooral belangrijk is, is dat we elkaar op één of andere manier kunnen begrijpen. Dat kan door gewoon te praten, maar misschien net zo goed met jouw eigen woorden, geluiden, blikken, een glimlach of uitdrukking waarvan ik voel wat je bedoelt. Ik wil gerust jouw taal leren kennen. Als ik jou in het begin nog niet meteen begrijp, dan neem ik gewoon wat meer tijd om je te leren kennen. En zo vinden we onze manier wel.
Hoe weet ik of psychologische begeleiding iets voor mij of mijn kind is?
In de eerste sessie leren we elkaar kennen. Dan voelen jullie meestal vanzelf of het iets voor jullie is. Je mag daar gerust ook je twijfels delen. Je mag je vraag natuurlijk ook in een mailtje zetten, dan kijk ik mee of een gesprek helpend zou kunnen zijn.
Wat als mijn kind niet wil praten?
Ik wil vooral dat je kind of jongere hier een plek vindt waar die zich goed voelt. Dat is de basis van waaruit ik werk. Het is helemaal oké als er eerst nog geen woorden komen. We zoeken samen wat kan helpen om zich op het gemak te voelen. En vandaaruit groeit er meestal vanzelf iets waar we mee verder kunnen.
Vanaf welke leeftijd kunnen kinderen bij jou terecht?
Je kan met je kind bij mij terecht vanaf dat die een baby is. Ouders zijn zelfs al welkom vanaf hun kinderwens.
Tot welke leeftijd kan ik bij jou terecht?
Je kan bij mij terecht tot en met de jongvolwassen leeftijd, en voor mensen met een verstandelijke beperking kan dat ook op volwassen leeftijd.
Iedereen die deel uitmaakt van de omgeving van een kind, jongere of jongvolwassene is welkom: grootouders, plusouders, leerkrachten, ouders van jongvolwassenen… of gewoon iemand die merkt dat het even goed zou doen om ergens terecht te kunnen.
Hoe merk ik dat mijn kind of jongere vastloopt?
Soms zie je kleine dingen veranderen. Je kind wordt stiller of net sneller boos, trekt zich terug, slaapt slechter of lijkt voortdurend gespannen. Soms merk je dat school, vriendschappen of emoties plots zwaarder wegen. En soms voel je als ouder gewoon: er zit iets, maar ik krijg er geen vat op. Vastlopen hoeft er niet altijd groot of opvallend uit te zien. Het kan ook zacht en stil beginnen, in kleine signalen, in gedrag dat net anders voelt dan anders, of in een buikgevoel dat blijft knagen. Als jij het gevoel hebt dat je kind ergens mee worstelt, of als je merkt dat je zelf vragen hebt, dan mag je altijd contact opnemen. Het mag ook als het nog klein voelt. Soms is het gewoon fijn om samen even te kijken wat er speelt.